Archief van maart, 2010

Gerda had beter een koe kunnen zijn

Gerda’s glossy heeft een ding zeker bereikt: heel communicatief Nederland praat erover. Maar de manier waarop zal niet in de doelstelling van het tijdschrift ter bejubeling van het ministerie van LNV hebben gestaan. Waarom niet gekozen voor een Gerda XI als hoofdredacteur?

Op zich is een tijdschrift een legitiem medium om aandacht te besteden aan het 75-jarig bestaan van het ministerie van LNV. Een blad dat volgens de regels van publieksbladen, op een professionele, bedrijfsjournalistieke manier is gemaakt, kan rekenen op succes. Uit onderzoeken blijkt dat veel van die bladen goed gelezen worden en dat de informatie wordt gewaardeerd. Zie bijvoorbeeld het blad Voor nu en later, een uitgave van notarissen over nieuwe wetgeving.

Toegegeven, de glossy Gerda is mooi gemaakt. En op de meeste pagina’s gaat het helemaal niet over Gerda, maar over boeren, vissers, landschap en voeding. De core-business van het ministerie. Kijk trouwens hier voor de pdf.

Wonderlijk dat het departement, bijgestaan door het gerenommeerde Maters en Hermsen, zo de mist in is gegaan met de keuze van de minister zelf als boegbeeld. Misschien even niet gedacht aan de uitgangspunten van goede overheidscommunicatie? Dat de inhoud voorop moet staan en niet de persoon? Na de val van het kabinet Balkenende krijgt de profilering van deze CDA-minister uiteraard een extra  politieke lading, die het misschien anders niet gehad zou hebben. Toch is de keuze voor de persoon Gerda een misser.

Want veel beter was het geweest om een koe, Gerda XI, het blad te laten dragen. Een koe: het ultieme dier van Nederland: die prachtige zwart-witte vlekken in een groen landschap. Waar word je als Nederlander blij van als je van vakantie terugkomt en de grens over gaat: juist, van een koe in de wei!

Wat een heerlijk concept om uit te werken. Alle inhoudelijke informatie over het beleid van het ministerie van LNV kun je erin kwijt. Wat eet Gerda XI: de voedselketen voor dieren. Waar woont ze: landschap. Wie zorgt voor haar: boeren. Hoe leeft zij:  bio-industrie, loopstal. Wie bewaakt haar gezondheid: inspectie. Waar wordt Gerda XI gelukkig van (en wij ook): duurzaamheid, zorgboerderijen. Wie zijn haar vrienden: de geiten, kippen en de vogels – en de vissen, hoewel dat een beetje vergezocht is misschien. Wat maken we van Gerda: melk, yoghurt, een biefstukje en schoenen. Hoe inspireert zij kunstenaars: schilderijen, foto’s, mode-ontwerpen, literatuur (Boven is het stil). En waarvan wordt ze verdrietig (ik zie de foto met een droevige koeienblik met die lange wimpers al voor me): de gekkekoeienziekte. Of: Boeh! Het grootste misverstand over de landbouw. Ah, ik krijg er gewoon zin in, in zo’n blad.

Wat denken jullie: had het zo wel gekund? Of zou dat ook ‘loeihard’ zijn neergesabeld?

Carolien

Eten en discussiëren op 17-05-2010

De volgende leesclubbijeenkomst is op maandag 17 mei om 18.00 uur in Hof der Muzen in Den Haag (dichtbij CS). Het boek dat we dan bespreken is:

Vertrouwen op democratie; een advies van de Raad voor het Openbaar bestuur (ROB). Je kunt het downloaden op: http://www.rob-rfv.nl/default.aspx?skin=Rob&inc=detail&nieuws_id=1006&type=actueel

Het rapport is vorige maand verschenen en is in verschillende media besproken. Op de website van de ROB vind je een forum waar je op stellingen kunt stemmen en discussiëren. Ook de ROB zelf mengt zich in die discussies. Ik zou het interessant vinden als wij er als leesclub er een bijdrage aan kunnen leveren! Zie http://forum.raadopenbaarbestuur.nl/

Beleidsfiasco's

Hier is een link naar een verzamelwebsite met beelden van beleidsfiasco’s http://www.nuttelozewerken.nl/ in Nederland en Belgie. De teksten zijn niet allemaal even foutloos geschreven, maar wel erg vermakelijk en soms verbazingwekkend. Trouwens, er zijn in NL ook nutteloze, overgedimensioneerde of ongebruikt  l i j k e n d e wegen en doorgangen, maar die kunnen zijn aangelegd als er een crisis is, bijvoorbeeld om bij een giframp een snelle evacuatie mogelijk te maken van de bevolking. In R’dam vlak bij de Beneluxtunnel zat (zit?) een weggetje met een plastic slagboom waar je in geval van nood met je auto doorheen mocht rijden om van zuid naar noord te vluchten. De metro in Charleroi (B) is een pijnlijk voorbeeld van een beleidsfiasco, net als de ongebruike tramrails die in Amsterdam alleen om subsidieredenen schijnt te zijn aangelegd in een busbaan. Benieuwd of dit een broodje aap is of dat er meer voorbeelden zijn.

Groeten van Rein van Gisteren